Koncepcja pomyślnego i niepomyślnego starzenia się

Jednym z największych wyzwań starzejącego się społeczeństwa jest pomyślne starzenie się ludzi, tzn takie, które wywołuje jak najmniejsze negatywne skutki dla organizmu.

Ze starzeniem się niepomyślnym mamy do czynienia przede w sytuacji, kiedy człowiek nie godzi się ze swoimi ograniczeniami związanymi z wiekiem a jednocześnie nie widzi możliwości polepszenia swojej sytuacji. Dochodzi wtedy do działań chaotycznych, nadmiernej pobudliwości, nerwowości i agresj, połączone z depresją wieku starczego.

Starzenie się niepomyślne jest wynikiem uwarunkowań biologicznych i sytuacji materialnej oraz niewłaściwej perspektywy psychologicznej. Na szczęście jedynie ok. 10% populacji posiada genetycznie uwarunkowania i predyspozycje do poważnych zachorowań na nieuleczalne choroby. Swoje szanse na zdową starość i długie życie można zwiększyć poprzez odpowiedni styl życia, w którym uważnie dobieramy zdrową dietę oraz właściwie dawkujemy aktywność fizyczną. Duże znaczenie ma również aktywność edukacyjna, dzięki której dowiadujemy się o funkcjonowaniu naszego organizmu i jego szczególnych potrzebach o okresie starości (późnej dorosłości).

Ostantim elementem kształtującym pomyślne starzenie się jest odpowiednia perspektywa postrzegania, dzięki której godzimy się na to, czego nie jesteśmy w stanie zmienić oraz znajdujemy nowe sposoby rozwiązywania pojawiających się problemów.


Ostatnia modyfikacja: środa, 20 wrzesień 2017, 09:28