Pierwszy uniwerystet trzeciego wieku powstał w 1973 r. w Tuluzie i został załozony przez Pierre'a Vellas. Był to ośrodek kształcenia dla osób starszych usytuowany w strukturach uniwersytetu. Następne dosyć szybko zaczęłyu powstawać w Belgii, Polsce, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Włoszech, Portugalii, Niemczech, Australii, Nowej Zelandii, Chinach. Dzisiaj te wymienione przeze mnie kraje mogą poszczycić się dobrze rozwiniętą siecią utw a nawet federacjami, które wspomagają ich funkcjonowanie. Obok typowych ośrodków akademickich powstawały w niektórych krajach (jak np w Wielkiej Brytanii) utw na bazie działalności stowarszyszeń i fundacji. Był to model nieakademicki lub stowarzyszeniowy. Takie jednostki bazują przede wszystkim na zaangażowaniu wolntariuszy- seniorów, którzy wykorzystują nabyte wcześniej kompetencje i uczą swoich rówieśników. W Polsce funkcjonuje model mieszany- uniwerystetu posiadające wsparcie samorządów i uczelni, starają się wykorzystać pracę wolontariuszy, natomiast te, które są tworzone przez stowarzyszenia i fundacje, starają się o wsparcie uczelni.

Ostatnia modyfikacja: środa, 20 wrzesień 2017, 12:42